Chcemy wsparcia zatrudnienia seniorów!
Gdy 20 marca 2025 r. uchwalono nowe przepisy o rynku pracy, rząd zapowiadał realne wsparcie dla zatrudniania seniorów. najważniejszy art. 141 wprowadzał dopłaty dla pracodawców zatrudniających osoby w wieku emerytalnym. Cel był jasny: wydłużyć aktywność zawodową i odpowiedzieć na rosnące niedobory kadrowe. Efekt? Z instrumentu skorzystało zaledwie 18 osób w całej Polsce.
Już podczas prac w Sejmie Łukasz Salwarowski wskazywał, iż przepisy są źle skonstruowane i nielogiczne: “To rozwiązanie zmusza nas do fikcji. Żeby zatrudnić seniora ze wsparciem, musiałbym go najpierw zwolnić, kazać mu się zarejestrować jako bezrobotny, a potem zatrudnić ponownie. To przykład wadliwie zaprojektowanych przepisów”.
Taką barierę stanowią też przepisy o 4-letnim okresie ochronnym. Pracodawcy potrzebują doświadczonych pracowników, dlatego przepisy nie powinny ograniczać elastycznych form zatrudnienia, które dla seniorów są szansą na pracę. Łukasz Salwarowski trafnie diagnozował też szerszy kontekst: “Deficyt pracowników będzie się tylko pogłębiał. Musimy zrobić wszystko, by utrzymać seniorów na rynku pracy. Tymczasem państwo tworzy mechanizmy, które zamiast zatrzymywać aktywnych wypychają ich z zatrudnienia”.
Równie krytycznie wypowiedziała się Krystyna Lewkowicz, Prezeska Fundacji Ogólnopolskie Porozumienie Uniwersytetów Trzeciego Wieku: “Jak mają korzystać z nowych instrumentów, skoro ustawa jest nieznana? 187 stron przepisów i brak realnej kampanii informacyjnej sprawiają, iż rozwiązania istnieją głównie na papierze”.
Podczas posiedzenia resort konsekwentnie bronił ustawy. Wiceminister Katarzyna Nowakowska zapewniała, iż konsultacje były wystarczające, a działania informacyjne prowadzone. Pół roku później, podczas kolejnego posiedzenia komisji, rzeczywistość zweryfikowała te deklaracje: 18 beneficjentów w skali kraju. To dowód, iż system okazał się nieskuteczny.
Dodatkowo wprowadzono nowe przepisy dotyczące Państwowej Inspekcji Pracy, które oznaczają, iż część umów cywilnoprawnych będzie musiała zostać zmieniona na umowy o pracę. Seniorzy chcą pracować. Problem nie leży w ich braku aktywności, ale w braku realnych możliwości zatrudnienia. Federacja Przedsiębiorców Polskich potwierdza brak rozwiązań ze strony państwa.
Niska efektywność instrumentu to rezultat jego wewnętrznych sprzeczności i błędów projektowych, takich jak: sztuczne warunkowanie dostępu do wsparcia, niska atrakcyjność ekonomiczna instrumentu, nadmierne i asymetryczne ryzyko po stronie pracodawcy oraz niska użyteczność operacyjna wsparcia dla najstarszej grupy.
DR INŻ. ANITA RICHERT-KAŹMIERSKA – EKSPERTKA W DZIEDZINIE POLITYKI SENIORALNEJ, EKONOMII STARZENIA SIĘ
Nowe przepisy przewidziane w ustawie o rynku pracy i służbach zatrudnienia nie przyniosły realnego wzrostu aktywnych zawodowo seniorów. Elastyczny czas pracy, dostępność stanowisk pracy oraz zakres kompetencyjny, odpowiedni do wiedzy i umiejętności pracownika są gwarancją utrzymania zatrudnienia. Tych elementów wciąż brakuje.
TERESA HERNIK, EKSPERT W FEDERACJI PRZEDSIĘBIORCÓW POLSKICH, CZŁONEK RADY DS. POLITYKI SENIORALNEJ PRZY MINISTER DS. POLITYKI SENIORALNEJ
Aby realnie wspierać zatrudnienie seniorów, Stowarzyszenie MANKO – Głos Seniora prowadzi kampanie „Srebrni Przedsiębiorcy” oraz „Pracodawca Przyjazny Seniorom”. Ich celem jest promowanie zatrudniania osób 60+, przełamywanie stereotypów związanych z wiekiem oraz budowanie świadomości korzyści, jakie obecność seniorów na rynku pracy przynosi firmom i całej gospodarce.
Jeśli znasz srebrnego przedsiębiorcę w wieku 70+, zachęcamy do kontaktu pod adresem: [email protected] lub pocztą tradycyjną na adres redakcji: Głos Seniora, Osiedle Urocze 12, 31-953 Kraków. Wspólnie będziemy promować jego usługi i zabiegać o lepsze systemowe warunki pracy!
DOŁĄCZ DO PROGRAMU “PRACODAWCA PRZYJAZNY SENIOROM”
