Biohacking po polsku. Nie wiemy, co to znaczy, ale większość z nas już to robi

sexed.pl 2 dni temu

Biohacking kojarzy się z ludźmi, którzy chcą żyć 150 lat, monitorują każdą minutę snu i testują na sobie kolejne sposoby na poprawę zdrowia. Tymczasem jego elementy coraz częściej pojawiają się w naszej codzienności. Sprawdzamy jakość snu na smartwatchu, pytamy sztuczną inteligencję o wyniki badań. W ramach projektu „Rok profilaktyki z Diagnostyką” postanowiliśmy sprawdzić, jak Polki i Polacy podchodzą do biohackingu. Wyniki naszego badania pokazują, iż choć samo pojęcie dla wielu pozostaje zagadką, związane z nim praktyki są znacznie bardziej rozpowszechnione, niż mogłoby się wydawać.

Biohacking, czyli co adekwatnie?

Jeszcze kilka lat temu o biohackingu mówiło się przede wszystkim w kontekście entuzjastów nowych technologii i osób zafascynowanych długowiecznością. Dziś temat coraz częściej pojawia się w mediach społecznościowych, podcastach o zdrowiu i rozmowach o tym, jak żyć dłużej i lepiej.

Samo pojęcie jest bardzo szerokie. Biohacking oznacza świadome eksperymentowanie z własnym organizmem w celu poprawy zdrowia, samopoczucia lub sprawności fizycznej i umysłowej. Może obejmować zarówno zmianę codziennych nawyków, jak i korzystanie z zaawansowanych technologii czy eksperymentalnych metod.

Dla jednych biohackingiem jest monitorowanie snu, stosowanie postu przerywanego czy korzystanie z aplikacji mierzącej aktywność fizyczną. Dla innych to szczegółowe analizy parametrów organizmu, testy genetyczne, a choćby eksperymentowanie z terapiami, których skuteczność nie została jeszcze potwierdzona naukowo.

Jak opisywał w listopadzie 2025 roku „Forbes”, biohacking stał się częścią szerszego trendu związanego z długowiecznością i potrzebą większej kontroli nad własnym zdrowiem. Jego zwolennicy chcą lepiej rozumieć funkcjonowanie organizmu i świadomie wpływać na jego kondycję.

Cy Polacy wiedzą, czym jest biohacking?

Ponad połowa badanych nie wie, czym jest biohacking.

Z naszego badania przeprowadzonego przez Ipsos wynika, iż 43% Polek i Polaków w wieku 18–65 lat nie zna pojęcia biohackingu, a kolejne 12% nie potrafi wskazać żadnego związanego z nim skojarzenia.

Oznacza to, iż ponad połowa badanych nie ma wyraźnego wyobrażenia o tym, czym adekwatnie jest biohacking.

Znajomość tego pojęcia mocno zależy od wieku. Wśród osób w wieku 18–34 lata nie zna go 29% badanych, ale już w grupie 55–65 lat odsetek ten wzrasta do 63%.

Widać również różnice między kobietami a mężczyznami. Brak znajomości terminu deklaruje 49% kobiet i 37% mężczyzn. Najrzadziej zetknęły się z nim kobiety w wieku 55–65 lat. Aż 69% z nich przyznaje, iż nie wie, co oznacza.

Co ciekawe, choćby wśród osób, które mają jakieś skojarzenia z biohackingiem, trudno wskazać jedną dominującą odpowiedź.

16% badanych łączy go z długowiecznością, 15% z poprawą sprawności fizycznej lub umysłowej, a 13% z eksperymentowaniem na własnym organizmie. Tyle samo osób wskazuje suplementy i nootropy, czyli substancje mające wspomagać funkcje poznawcze. Z kolei 12% myśli o modyfikacjach ciała, takich jak implanty.

Dla części osób biohacking oznacza więc dbanie o zdrowie, dla innych jest bliższy eksperymentom technologicznym.

64% Polek i Polaków stosowało przynajmniej jedną praktykę związaną z biohackingiem

To jeden z najciekawszych wyników naszego badania. Chociaż większość respondentów nie zna dobrze pojęcia biohackingu, 64% deklaruje, iż podejmowało przynajmniej jedno z działań, które uwzględniliśmy w badaniu jako praktyki biohackingowe.

Najczęściej były to czynności dobrze znane z codziennego życia.

37% badanych sięgało po suplementy lub inne substancje wspierające zdrowie, koncentrację albo sprawność. 29% monitorowało aktywność fizyczną, sen, tętno lub inne parametry organizmu dzięki smartwatcha, opaski czy aplikacji.

Co szósta osoba (16%) korzystała ze sztucznej inteligencji do analizy własnych danych zdrowotnych. 12% stosowało specjalistyczne diety lub post przerywany, a 11% wykonywało z własnej inicjatywy zaawansowane badania laboratoryjne.

Znacznie rzadziej pojawiają się praktyki takie jak morsowanie, zimne kąpiele lub korzystanie z sauny: wskazało 7% badanych, a terapie światłem, neurostymulację i podobne technologie 5%. Implanty, chipy lub inne urządzenia umieszczane w ciele zadeklarowało 3% respondentów.

Wyniki pokazują, iż biohacking w Polsce najczęściej przybiera stosunkowo zwyczajną formę. Większość osób korzysta z pojedynczych metod, zamiast podporządkowywać im cały swój styl życia.

36% badanych nie stosowało żadnej z wymienionych praktyk, 28% wskazało jedną, a 20% dwie. Trzy działania zadeklarowało 11%, natomiast co najmniej cztery zaledwie 4%.

Można więc korzystać z metod zaliczanych do biohackingu, nie utożsamiając się z samym ruchem ani choćby nie znając jego nazwy.

Chcemy być zdrowsi i żyć dłużej. Ale czy wiemy, jak to osiągnąć?

Co sprawia, iż interesujemy się biohackingiem?

W odpowiedziach badanych widać przede wszystkim zainteresowanie potencjalnymi korzyściami zdrowotnymi.

26% wskazuje chęć poprawy zdrowia, sprawności lub samopoczucia, a 25% chce dłużej żyć i zachować zdrowie. Dla kolejnych 20% ważna jest możliwość lepszego poznania własnego organizmu.

Jednocześnie najczęściej wskazywaną odpowiedzią w pytaniu o stosunek do biohackingu jest brak wystarczającej wiedzy, żeby go ocenić. Przyznaje to 27% badanych.

To istotny sygnał. Zainteresowanie sposobami na poprawę zdrowia nie zawsze idzie w parze z wiedzą, jak działają poszczególne metody i które z nich rzeczywiście mogą przynieść korzyści.

Młodzi chcą eksperymentować. Coraz częściej pomagają sobie sztuczną inteligencją

W naszym badaniu szczególnie wyraźnie widać większe zainteresowanie biohackingiem wśród młodszych osób.

W grupie 25–34 lata aż 72% respondentów deklaruje stosowanie przynajmniej jednej z analizowanych praktyk. Dla porównania wśród osób w wieku 55–65 lat odsetek ten wynosi 58%.

Młodsi częściej kojarzą biohacking z eksperymentowaniem na własnym organizmie, nowymi technologiami i modyfikacjami ciała. Częściej też korzystają ze sztucznej inteligencji do analizy danych zdrowotnych.

Robiło to 22% osób w wieku 18–24 lata i 23% w grupie 25–34 lata. Wśród osób w wieku 55–65 lat odsetek wynosi 11%.

Sztuczna inteligencja może pomagać w porządkowaniu informacji o zdrowiu czy wyjaśnianiu niezrozumiałych terminów medycznych. Jednocześnie jej odpowiedzi bywają błędne lub niepełne. Dlatego analiza wyników badań przez AI wymaga ostrożności, szczególnie gdy na jej podstawie podejmujemy decyzje dotyczące leczenia.

Młodsi częściej dostrzegają też finansową stronę biohackingu. Koszty i dostępność głównie dla zamożnych wskazuje 26% osób w wieku 18–24 lata, wobec 8% badanych w grupie 55–65 lat.

Trudno się temu dziwić. Rynek oferuje coraz więcej urządzeń monitorujących zdrowie, testów i suplementów. A obietnica lepszej kondycji czy dłuższego życia może wiązać się z niemałymi wydatkami.

Czy kobiety i mężczyźni inaczej podchodzą do biohackingu?

Wyniki badania pokazują też kilka różnic między kobietami a mężczyznami.

Przynajmniej jedną z analizowanych praktyk stosowało 68% kobiet i 60% mężczyzn. Najbardziej widoczna różnica dotyczy suplementacji.

Po suplementy lub inne substancje wspierające zdrowie, koncentrację czy sprawność sięgało 42% kobiet i 31% mężczyzn.

Czy biohacking rzeczywiście pomaga dbać o zdrowie?

Popularność biohackingu pokazuje, jak bardzo zależy nam na utrzymaniu dobrej kondycji, samopoczucia i sprawności przez kolejne lata. Coraz więcej osób chce też aktywnie uczestniczyć w podejmowaniu decyzji dotyczących własnego zdrowia.

Problem pojawia się wtedy, gdy obietnica poprawy zdrowia zaczyna wyprzedzać dowody naukowe.

Nie każda praktyka określana jako biohacking przynosi korzyści. Suplementy nie zawsze są potrzebne, a zaawansowane badania wykonywane bez wskazań medycznych mogą prowadzić do niepotrzebnego niepokoju i dalszej diagnostyki. Z kolei dane zbierane przez urządzenia noszone na ciele bywają przydatne, ale ich dokładność i znaczenie zależą od konkretnego parametru oraz sposobu pomiaru.

Warto też pamiętać, iż popularne w środowisku biohackerów eksperymenty z długotrwałymi postami, niektórymi lekami czy terapiami przeciwstarzeniowymi mogą wiązać się z ryzykiem zdrowotnym.

W tym kontekście szczególnie istotny jest wynik naszego badania dotyczący wiedzy. Ponad jedna czwarta respondentów przyznaje, iż wie zbyt mało, by ocenić biohacking. Jednocześnie stosunkowo niewielu badanych spontanicznie wskazuje związane z nim zagrożenia. 11% zwraca uwagę na ryzyko dla zdrowia, a 10% ma wątpliwości, czy skuteczność tych praktyk została potwierdzona naukowo.

Dlatego zainteresowanie nowymi metodami dbania o zdrowie powinno iść w parze z umiejętnością krytycznej oceny informacji. Zwłaszcza tych, które obiecują szybkie efekty.

Biohacking a profilaktyka

W ramach projektu „Rok profilaktyki z Diagnostyką” przyglądamy się temu, jak Polki i Polacy myślą o zdrowiu i jakie działania podejmują, żeby o nie zadbać.

Nasze badanie pokazuje, iż chętnie sięgamy po dostępne narzędzia. Korzystamy z aplikacji, wykonujemy badania, stosujemy suplementy i coraz częściej zwracamy się do sztucznej inteligencji. Jednocześnie wiele osób nie ma wystarczającej wiedzy, by ocenić możliwości i ograniczenia biohackingu.

Warto więc zadać sobie pytanie: czy wszystkie działania, które podejmujemy z myślą o zdrowiu, rzeczywiście są nam potrzebne?

Regularna aktywność fizyczna, odpowiednia ilość snu, zbilansowana dieta oraz profilaktyka oparta na indywidualnym ryzyku i zaleceniach medycznych pozostają podstawą dbania o zdrowie.

Nowe technologie mogą być przydatnym uzupełnieniem tych działań. Najważniejsze jednak, żeby wiedzieć, z jakiego powodu po nie sięgamy, jak interpretować otrzymywane informacje i kiedy skonsultować się ze specjalistą.

Bo chęć dłuższego życia jest zrozumiała. Warto jednak zadbać również o to, żeby było to życie w dobrym zdrowiu.

O badaniu: Badanie zostało zrealizowane przez Ipsos na zlecenie SEXEDPL w dniach 16–19 października 2026 roku metodą CAWI na panelu internetowym, na reprezentatywnej próbie kwotowej 1023 osób w wieku 18–65 lat.

Źródła:

– Ipsos, „SEXEDPL & Diagnostyka. Biohacking”, październik 2026, topline wyników badania.
– Web Golinkin, „Biohackers Have Become Mainstream. Who Are They And What Do They Do?”, Forbes Books, 4 listopada 2025 r.

Idź do oryginalnego materiału