Bez zbędnych słów

Bez zbędnych słów Rafał opadł wygodnie na oparcie krzesła, czując lekkie odprężenie po sycącej kolacji. Przesunął powoli spojrzenie na Weronikę, która w tej chwili unosiła do ust kieliszek białego wina. Gdzieniegdzie rozproszone światło lamp w restauracji otulało jej twarz, podkreślając delikatność rysów. Odrobinę rumiana cera wyglądała naturalnie, a oczy wydawały się połyskiwać blaskiem, jakby odbijając […]