Adam poczuł się przygnębiony, gdy dostał w prezencie starą skarpetę swojego dziadka. Jednak gdy dziadek wyznał mu, iż to magiczna skarpeta, Adam nie mógł ukryć radości. Każdego ranka w skarpecie czekała na niego wyjątkowa niespodzianka.

Słuchaj, muszę Ci opowiedzieć historię Adama mojego dobrego znajomego z Krakowa. Adam wychowywał się tylko z dziadkiem, bo o mamie prawie nic nie wiedział, a ojciec zostawił ich dla nieudanego życia muzycznego gdzieś w Niemczech. Adam często patrzył z zazdrością na dzieciaków ze swojej klasy, których rodzice zasypywali nowe bluzki, modne trampki czy paczki pyszności z cukierni. U nich w domu ciężko było o luksusy dziadek tyranował na dwóch etatach, ale ledwo starczało na czynsz, jedzenie i stare, znoszone ubrania dla Adama, a o kolorowych zabawkach mógł tylko pomarzyć.

Wiesz, na każde swoje urodziny marzył o wielkim samochodzie strażackim albo konsoli do gier, tak jak dzieci z sąsiedztwa. Pewnego roku wpadł na pomysł, żeby napisać list do czarodzieja, mając cichą nadzieję na odrobinę magii. I co, wyobraź sobie rano w dzień urodzin pod poduszką znalazł nie prezent, a starą dziadkową skarpetę, a w środku pojedynczego czekoladowego cukierka. Rozczarowany, zapłakał z żalu.

Wtedy dziadek przysiadł obok niego i mówi: Adam, nie smuć się. Wiesz, jaki jesteś szczęściarz? Ta skarpeta jest zaczarowana! Codziennie rano pojawia się w niej cukierek tak chciał czarodziej. Po prostu pod ręką miał tylko moją skarpetę i ją właśnie wybrał!. Adam, trochę zaskoczony, otarł łzy i zaczął patrzeć na tę skarpetę, jakby była skarbem. I faktycznie, każdego ranka wynajdował w niej jeden magiczny cukierek. Z dumą pokazywał ją innym dzieciom w przedszkolu choćby zazdrościli mu tej magii.

Tak mijały lata, a kiedy Adam w końcu dowiedział się prawdy, nie był zły na dziadka za tę niewielką białą kłamstewko. Wręcz przeciwnie poruszył go gest miłości i starań, które dziadek tak mu okazywał, żeby choć na chwilę uszczęśliwić wnuka. Gdy Adam dorósł, skończył Uniwersytet Jagielloński i dostał fajną pracę, ale nigdy nie zapomniał o dziadku. Mieszkali razem z rodziną, dbając o siebie nawzajem.

Na ostatnie swoje urodziny Adam podarował dziadkowi specjalną skarpetę z zielonym jabłkiem, mówiąc z uśmiechem, iż teraz zaczarowany jabłuszko codziennie pojawia się w środku. Dziadek był zachwycony i od tej pory utrzymywali tę ich magię, pełną miłości i wdzięczności za to, co mogli sobie nawzajem dać.