28 lipca 2026 r. W południowokoreańskim Pusan zakończyła się 48 sesja Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO

Przed jej rozpoczęciem na liście UNESCO znajdował się 1248 obiektów w 170 krajach. 529 obiektów było w 42 państwach europejskich w tym siedemnaście obiektów to dorobek Polski.

Po konferencji w Pusan przybyło 25 nowych obiektów – wpisów, w tym 7 zlokalizowanych w Europie. Tym samym lista liczy 1273 nieruchomości w 173 państwach – stronach za 196, które podpisały konwencję o ochronie dziedzictwa. Tym samym 23 państwa – strony są wciąż bez wpisu.

536 obiektów z aktualnej listy UNESCO położonych jest w Europie. Osiemnaście z nich znajduje się w Polsce (ostatni, nowy wpis z Pusan to „Modernistyczne centrum Gdyni”). Brawo Gdynia!

Warto odnotować, iż oprócz bardzo dobrej wiadomości o umieszczeniu na liście gdyńskiego modernizmu pojawiły się także nowe, pierwsze wpisy państw stron które do tej pory nie posiadały żadnego wpisu na listę. I tak po raz pierwszy, na liście znalazły się wpisy z trzech afrykańskich krajów, nowicjuszy na liście:

• Komory wpis: Medyny historycznych sułtanatów;
• Wyspy Świętego Tomasza i Książęcej wpis: Roças – historyczne, portugalskie, kolonialne plantacje rolne;
• Sudan Południowy wpis: Krajobraz migracyjny Boma – Badingilo.

Dla mnie dobrą wiadomością była także informacja o wpisach i miejscach, które udało mi się zobaczyć wcześniej:

• Królewskie Twierdze Kapetyngów w Langwedocji (Francja). Zamek w Carcassonne po raz drugi znalazł się na liście, tym razem jako katarska twierdza. Stanowi to dość interesujący ewenement. Będąc na zamku lub murach Carcassonne jesteś w dwóch wpisach (!);
• Wioska Sidi Bou Saïd (Tunezja). Ta malownicza miejscowość położona na cyplu z widokiem na Morze Śródziemne jest dziesiątym tunezyjskim wpisem.

No i oczywiście Modernistyczna Gdynia (Polska), która pojawi się jako zupełnie osobny wpis uzupełniający:

Listę UNESCO w Polsce

Osobiście obstawiałem podczas czerwcowego pobytu w Finlandii prace Alvara Aalto w Rovaniemi. Jednak mimo nowego fińskiego wpisu na listę „Aalto Works”, architektoniczne dzieła Alvara Aalto z Rovaniemi nie znalazły się na liście. Może kiedyś nastąpi jej rozszerzenie o prace z Rovaniemi i moja wykonana dokumentacja będzie jak znalazł.

Pełna lista nowych wpisów z południowokoreańskiego Pusan znajduje się tutaj:

Nowe obiekty na liście UNESCO w 2026 r.

Podsumowując zawartość i dokonania udokumentowane na www.chasingunesco.com oraz moją pracę, z nieukrywaną euforią informuję, iż na dzień 28 lipca 2026 roku mój licznik pokazuje 328 odwiedzonych obiektów (wpisów) z listy UNESCO w 55 państwach. W skróconej wersji można ją zobaczyć tutaj:

Moja lista UNESCO. Aktualna galeria odwiedzonych miejsc

Tę pasję będę kontynuował rozszerzając blog o nowe miejsca i nowe pomysły na świadome podróżowanie po świecie, Europie, Polsce i najbliższej okolicy.

Z podróżniczymi pozdrowieniami: Sebastian Mierzwa, lipiec 2026 rok