Często musimy przemieścić się z punktu A do punktu B: czy to będzie codzienna trasa do pracy, czy długo oczekiwana podróż, czy godzinna jazda autobusem do domku letniskowego mamy. Możliwości jest wiele, ale łączy je pewna wspólna cecha. Obok nas podróżują podobni ludzie — śpieszą na spotkanie, rozmawiają przez telefon, nakładają makijaż, proszą o ustąpienie miejsca, hałasują i martwią się. Czasami choćby najnudniejsza godzina szczytu w metrze przypomina scenę z tragikomedii.
